Shopping Cart
Your Cart is Empty
Quantity:
Subtotal
Taxes
Shipping
Total
There was an error with PayPalClick here to try again
CelebrateThank you for your business!You should be receiving an order confirmation from Paypal shortly.Exit Shopping Cart

Leefstijl Schuur

bewegen balans beleven

Blog

Blog

view:  full / summary

WAT WIL HET UNIVERSUM ONS VERTELLEN?

Posted on 15 March, 2020 at 11:55 Comments comments ()

Na een week vol corona- energie in alle vormen, van lacherige grappen tot de serieuze persconferentie van de minister, is het met stip gestegen tot het gesprek van de dag/ week, we kunnen er niet meer omheen. Vanochtend voelde ik vooral de behoefte om me los te maken van alle informatiestromen en me terug te trekken in mijn eigen bubbel om te doorvoelen….hoe gaat het nu eigenlijk met mij? Maar voordat ik daarbij kon komen mocht ik eerst even een zware jas gevuld met de ruis van mijn eigen gedachtenwereld en de buitenwereld van me af schudden. Gelukkig is yin yoga daar altijd m’n beste en troostende vriend en helpen de meditatieve houdingen me om weer te landen in mezelf. Afdalend in mezelf passeerde er van alles de revue en word het weer wat helderder. Ondanks dat ik weet dat ik in een rationele maatschappij leef waarin we graag begrijpen en alles wetenschappelijk onderbouwen neem ik je even mee in mijn (wonderlijke) belevingswereld zonder daarbij te kort te willen doen aan die van jou of de ander. Het gaat tenslotte om delen, aanvullen en het (her)vinden van de balans.

 

Corona kent geen grenzen en is in ons leven gekomen, maar wie is deze ongenode onzichtbare gast? En wat komt hij/ zij doen? Ik ben geen viroloog, geen wetenschapper, geen deskundige op dit gebied dus luister ik naar de geleerden die dat wel zijn en neem hun informatie in me op, mijn hoofd wil graag weten en begrijpen, mijn systeem houdt in tijden van nood van controle en duidelijkheid, ook al weet ik inmiddels wel dat dat een illusie is… en glimlach dus naar mezelf :) Ik luister naar de mensen om me heen en hoor niet alleen de woorden die gesproken worden maar voel vooral datgene wat niet gezegd wordt, de energieën. Vaak aards, positief en vol vertrouwen en net zo vaak angstig en negatief geladen, daar waar verbondenheid nu belangrijk is verdeeld Corona ons ook. En of ik het nou wil of niet….het raakt me en ik voel dit terug in mijn fysieke lichaam in de vorm van stijf, stram, discomfort , buikpijn én in een geest die onrustig is. Mijn lichaam en geest verlangen naar rust en een reset. Laat ik me niet te veel meetrekken in alle commotie vraag ik me dan af. Wat is onze grootste vijand, het virus, de angst of..wijzelf? Veel vragen, veel ruis, ervaar ik in mijn eigen energieveld, het voelt niet fijn maar het is wat het is en ik ben zoekende naar een herstellend evenwicht. Zodra we “bedreiging en levensgevaar” ervaren gaan onze instincten ( fight, flight, freeze) het overnemen en willen we maar één ding: veiligheid en overleven, de angst regeert en helder denken vertroebelt, de automatische piloot zit aan het roer. Ons Nationale en mondiale basischakra is ontwricht en wiebelt als een malle, ik wiebel onrustig mee, op zoek naar fundamentele stevigheid in mezelf…..


En dan zie ik dit filmpje op tv


De beelden overvallen me en tranen rollen spontaan over m’n wangen. Ik schaam me diep, voel me kwetsbaar en schuldig! Waar zijn we in godsnaam mee bezig op deze wereld? Dat is een vraag die ik mezelf wel vaker stel wanneer ik kijk naar de overspannen wereld om me heen, maar nu met een extra grote dosis schaamte. Schaamte en schuld zijn overigens emoties die onze frequentie behoorlijk verlagen dus na ze doorvoelt te hebben laat ik ze maar liever los en vergeef mezelf. Ik geloof erin dat de pijnen, ongemakjes en ziektes die wij in ons fysieke lichaam ervaren voornamelijk een symptoom zijn van dieper gelegen emoties en gevoelens die (nog) niet verwerkt zijn. Dit gebeurt overigens meestal op een onbewust niveau omdat we het simpelweg nog niet herkennen en/of erkennen. We zien het nog niet, willen het nog niet zien of zijn er nog niet aan toe. Belangrijk hierin is wel de kanttekening dat we dat niet met opzet doen en er dus geen "schuld" aan hebben. Iedereen loopt het levenspad op zijn/ haar eigen manier in zijn/ haar eigen tempo en dat is oké.


Ons lichaam is uitermate intelligent, heeft een groot zelfhelend vermogen en communiceert voortdurend met ons, Wanneer wij fysiek ongemak ervaren wil het ons iets duidelijk maken en het is aan ons de uitdaging om te leren luisteren naar het gefluister van ons lichaam zodat het niet hoeft te schreeuwen. Wanneer de relatie tussen lichaam en geest gelijkwaardig, respect- en liefdevol is zijn we in balans, voelen we ons lekker en ervaren we flow in ons leven.


Wat heeft dat met het filmpje te maken?

Moeder aarde zorgt voor ons, wij zijn een deel van het geheel, wij zijn de natuur, wij zijn het universum!! En ook de aarde/ het universum communiceren voortdurend met ons! Maar wat als wij haar signalen niet meer verstaan en/of respecteren? Als we het contact verliezen met onszelf en het geheel? Als we ons afgezonderd voelen en mee laten slepen in consumeren en het alleen nog maar gaat om meer, meer, meer hebben/verzamelen en we in onze onstilbare honger naar meer en nog meer onze moeder aarde uitputten en misbruiken? We zelfs de signalen van onvrede die ze geeft in bijv. extreme weersomstandigheden als opwarming, stormen, overstromingen, bosbranden en ziektes etc niet verstaan, begrijpen of negeren! Alles is energie! Hoe hard moet ze gaan schreeuwen om gehoord te worden? Is de mens zelf niet de grootste vijand?


Moeder aarde is verdrietig en uit al jarenlang haar ongenoegen, haar maat is vol! Al heel lang voller dan vol, ze heeft al zoveel signalen gegeven maar wij verstaan ze nog steeds niet en gaan maar door met ons consumerende en veeleisende gedrag! Het Universum zet ons massaal stil en op dit moment bevinden we ons in een wereldwijde burn-out! Door de evolutie heen is iedere soort die niets meer toevoegt aan het geheel uitgestorven. Wat voegen wij nog toe? Wat komen we brengen?


Gek genoeg voelt wat er nu gebeurt voor mij als onoverkomelijk en als ex- burn-out ervaringsdeskundige weet ik inmiddels dat je die niet van de één op de andere dag krijgt, het is een langdurig proces waar je bewust en vaker onbewust je medewerking aan verleent. Mijn persoonlijke burn-out heeft me veel geleerd over mezelf en is de ommekeer in mijn leven geweest, dus dankjewel burn-out voor het openen van mijn ogen en hart én voor de wake-up call! Waar wij mensen vaak nog in alle arrogantie denken dat we de regie en controle hebben was het voor mij de vraag wanneer het universum dit over zou nemen. Niet zozeer hoe of in welke vorm maar vooral wanneer? Die tijd lijkt gekomen…..maar wanneer het zich dan laat zien is het nog steeds de vraag of we het herkennen, erkennen en durven toe-eigenen? Of… geven we het weg?


Ik zie het dus als het zoveelste universele signaal van genoeg= genoeg, meer dan genoeg zelfs. Zonder daarmee voorbij te gaan aan wat zich nu afspeelt, in eerste plaats de gevaren voor de kwetsbaren onder ons, de belasting die het geeft op het zorgstelsel en onze economie. Op dit moment gaat daar heel terecht alle zorg en aandacht naar toe en kunnen we gelukkig steunen op de vele professionals die hierin betrokken zijn en die met man en macht redderen, waarvoor diep respect! Het raakt onze hele maatschappij en mijn medeleven gaat uit naar een ieder die hierin geraakt wordt. Toch wil ik ook graag de andere kant van het donkere belichten. Wanneer we midden in zware tijden van crisis zitten is het moeilijk om te zien wat het oplevert, dat zien en waarderen we meestal pas achteraf. Zijn het ook niet vaak de heftigste momenten in het leven die ons toch completer en mooier maken in het mens zijn/ worden? Geeft een crisis ook niet nieuwe inzichten en kansen? Wanneer we er middenin zitten denken we meer in termen van gevaar en regeert de angst, dat is logisch, onze overlevingsinstincten zijn dan volop in actie. Daarnaast zie ik nu ook dingen gebeuren die weliswaar min of meer worden afgedwongen maar die in mijn beleving waardevol zijn:

♥ de mensheid die noodgedwongen tot stilstand gebracht wordt en mag vertragen/ onthaasten,

♥ de verstilling die tijd en ruimte brengt voor overpeinzing en bezinning,

♥ verbroedering en saamhorigheid

♥ een moment om te verbinden met jezelf en je geliefden nu de buitenwereld even wat verder weg is.

♥ het waarderen en herwaarderen van moeder aarde, het universum, jezelf en al het waardevolle om je heen,

♥ consuminderen i.p.v. consumeren want alles wat we nodig hebben is er al

♥ filteren en zuiveren, wat is wel/ niet goed voor mij/ons, wat mag ik opruimen

♥ back2basic brengt ons weer in contact met intuïtie en creativiteit

♥ verminderde vervuiling, Co2 uitstoot en smog, frisse en schone lucht!

♥ daar waar industrie en economie worden stilgezet gezet komt de natuur weer in balans

♥ en zo is er is vast meer toe te voegen.


Corona/ crisis neemt niet alleen, maar komt ook iets brengen als we er oog voor hebben. Wat zou het toch mooi zijn als wij mensen met meer respect zouden omgaan met het universum en deze schreeuwende gebaren niet meer nodig zijn. Als we onze nederige plaats zouden weten als onderdeel van het geheel, als dankbare gast op deze aardbol, als tijdelijke gebruiker en logé.

Ik besef dat iedereen dit op zijn/ haar eigen manier beleeft. En juist dat waardeer en respecteer ik, het is zeker niet mijn intentie om dat te verstoren laat staan er discussie over te voeren, we kunnen onze energie wel beter gebruiken. Ik besef ook dat bovenstaand verhaal “mijn zienswijze” is en het voor sommigen veel te ongrijpbaar en “te zweverig” is. Ook dat is oké, voor mij is het belangrijk om trouw te zijn aan mezelf vanuit een besef en de verwondering dat er zoveel meer is dat we niet weten dan wel weten of zien. De menssoort functioneert en handelt voor meer dan 95% vanuit het onbewuste en slechts enkele procenten bewust!  Zoveel vragen, zo weinig juiste antwoorden want ook hier vult een ihet op zijn/haar eigen manier in. Maar door onszelf vragen te stellen en met onszelf en onze omgeving in gesprek te zijn creeeren we wellicht ietsiepietsie meer bewustzijn, we zijn eraan toe.


Ik deel mijn verhaal vanuit kwetsbaarheid en liefde voor de aarde, mijn lief, mijn kinderen, familie, vrienden, collega’s, cliënten, jou, mezelf, alle mooie mensen om me heen en niet te vergeten voor de toekomst. En eerlijk is eerlijk ik vind het ook best wel eng om dit toe te vertrouwen aan het papier in een verharde wereld vol met meningen, overtuigingen, ego's, oordelen en veroordelen. Durf ik mezelf dan te laten zien? Huppakee ik doe het gewoon! voor een hoger doel, want wat gaan wij doen als deze crisis straks is overgewaaid en “het gevaar” is geweken? Gaan we dan gewoon weer op de oude verwoestende voet verder, laten we ons weer leiden/ lijden door oude patronen die niet meer van waarde zijn? Crisis betekent letterlijk kruispunt en bied dus de mogelijkheid om bewuste keuzes te maken, nieuwe wegen te bewandelen. Ook deze crisis bied ons de kans om het roer (wereldwijd) om te gooien! En dat vraagt iets van ons, dat geeft ons de mogelijkheid om iets te brengen en iets toe te voegen aan deze wereld...ik doe mee :) en ben voor moeder aarde en haar zoons en dochters, kinderen en kleinkinderen... :)


Het klinkt misschien allemaal wel te groots en onoverzichtelijk, maar het begint klein….bij onszelf…….om van daaruit het als een liefdevol en positief virus te verspreiden en dat is te overzien! Toch?


Met dankbare en liefdevolle groet, C10



 


Rss_feed

0